«Δεν έχω κάποιον σοβαρό λόγο να αγχώνομαι. Κι όμως, αγχώνομαι.» Είναι μια φράση που ακούμε συχνά.
Μπορεί εξωτερικά η ζωή να φαίνεται πως είναι σε μια καλή περίοδο. Η δουλειά πηγαίνει καλά, οι σχέσεις υπάρχουν, δεν συμβαίνει κάποια μεγάλη κρίση. Κι όμως, μέσα σου υπάρχει μια μόνιμη ανησυχία.Ένα «κάτι» που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις.
Και τότε μπορεί να εμφανιστεί μια δεύτερη σκέψη:
«Μήπως είμαι υπερβολικός/ή; Αφού όλα είναι καλά, γιατί δεν μπορώ απλώς να είμαι καλά;»
Η αλήθεια είναι πως το άγχος δεν λειτουργεί πάντα ως απάντηση σε αυτό που συμβαίνει τώρα.Το άγχος δεν χρειάζεται πάντα έναν προφανή λόγο. Μπορεί να έχεις μάθει να βρίσκεσαι σε διαρκή εγρήγορση.Να σκέφτεσαι διαρκώς το επόμενο βήμα, να προβλέπεις τι μπορεί να πάει στραβά, να προσπαθείς να έχεις τον έλεγχο, να δυσκολεύεσαι να αντέξεις την αβεβαιότητα.Κάποιες φορές, μάλιστα, η ηρεμία μπορεί να μοιάζει σχεδόν «ύποπτη». Όταν έχεις συνηθίσει να περιμένεις ότι κάτι θα συμβεί, το μυαλό μπορεί να συνεχίσει να αναζητά έναν κίνδυνο ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κάποιος άμεσος.
«Κι αν…;»
Το αγχώδες μυαλό αγαπά τα υποθετικά σενάρια.
Κι αν χάσω τη δουλειά μου;
Κι αν κάτι συμβεί στους ανθρώπους που αγαπώ;
Κι αν κάνω λάθος;
Κι αν αυτή η σχέση δεν πάει καλά;
Κι αν δεν προλάβω;
Κι αν στο μέλλον τα πράγματα αλλάξουν;
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάνουμε σκέψεις.Το πρόβλημα είναι όταν κάθε πιθανότητα αντιμετωπίζεται σαν κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να προβλέψουμε, να αποφύγουμε ή να ελέγξουμε.Και τότε η ζωή μετατρέπεται από μια εμπειρία που ζούμε σε μια διαρκή προσπάθεια να προλάβουμε όσα ίσως συμβούν. Μπορεί να μην χρειάζεσαι περισσότερες απαντήσειςΌταν αγχωνόμαστε, συχνά αναζητούμε βεβαιότητα.
Ψάχνουμε πληροφορίες. Ρωτάμε τους άλλους. Αναλύουμε. Ελέγχουμε. Ξανασκεφτόμαστε.
Και για λίγο νιώθουμε καλύτερα.Όμως η ανακούφιση αυτή μπορεί να είναι προσωρινή. Γιατί το μυαλό μαθαίνει ότι για να νιώσει ασφαλές χρειάζεται ακόμη έναν έλεγχο, ακόμη μία επιβεβαίωση, ακόμη μία απάντηση.
Η ψυχοθεραπεία δεν έχει ως στόχο να σου εγγυηθεί ότι τίποτα κακό δεν θα συμβεί.Έχει ως στόχο να σε βοηθήσει να αποκτήσεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου ότι ακόμη κι αν κάτι δύσκολο συμβεί, θα μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.
Γιατί η ασφάλεια δεν βρίσκεται πάντα στο να ξέρουμε τι θα γίνει.Μερικές φορές βρίσκεται στο να ξέρουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό που θα έρθει. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα απέναντι στο άγχος:
Να σταματήσεις να προσπαθείς να κάνεις τη ζωή απολύτως ασφαλή και να αρχίσεις να εμπιστεύεσαι περισσότερο τον εαυτό σου μέσα στην αβεβαιότητά της.